Dutch

Wij zijn niet verrast.

Wij zijn kunstenaars, schrijvers, galeriehouders, assistenten, stagiaires, docenten, studenten, redacteuren, schrijvers, curatoren, directeuren, producenten en meer — werkzaam in de kunstwereld — en wij zijn betast, ondermijnd, seksueel aangerand, gekleineerd, geminacht, geminimaliseerd en geïntimideerd door mensen in machtsposities, die toegang hebben tot meer mogelijkheden en middelen. We hebben niets gezegd, bedreigd door de macht die over ons werd uitgeoefend en door de belofte van institutionele toegang, zichtbaarheid en de vooruitgang van onze carrières.

Wij zijn niet verrast wanneer curatoren tentoonstellingen of ondersteuning aanbieden in ruil voor seksuele gunsten. Wij zijn niet verbaasd wanneer galeriehouders seksueel gedrag van de kunstenaars die zij vertegenwoordigen romantiseren of verbergen. Wij zijn niet verrast wanneer een ontmoeting met een verzamelaar of een mogelijke donateur in een seksueel voorstel verandert. Wij zijn niet verrast wanneer er wraak op ons wordt genomen omdat we niet meegaand waren. Wij zijn niet verrast wanneer Knight Landesman ons betast op een kunstbeurs en belooft om te helpen met onze carrière. Machtsmisbruik komt niet als een verrassing.

Deze open brief komt voort uit een groepsgesprek over seksueel geweld in ons werkveld na de recente onthulling over het seksuele wangedrag van Knight Landesman. Het gesprek wordt nu op een internationaal niveau gevoerd. Om gelijkheid te bevorderen wordt er vaak van gekleurde, trans en non-binary vrouwen verwacht dat zij meer en harder werken om serieus genomen te worden. Om geloofwaardig en effectief te kunnen zijn is het belangrijk dat we deze scheiding serieus nemen en de aspecten en factoren die uiteindelijk tot veroordeling, uitsluiting, en misbruik kunnen leiden niet uit te sluiten. Deze bijkomende factoren zijn bijvoorbeeld genderidentiteit, vaardigheden, religie, herkomst en immigratiestatus, maar zijn daar niet toe beperkt. Er is een dringende behoefte om onze verklaringen over seksisme, ongelijke en ongehoorde behandeling, aanranding en seksueel wangedrag te delen — omdat we het regelmatig en in ruime mate ervaren.

In theorie omarmen veel machtige kunstinstellingen en individuen in de kunstwereld de discussie over feminisme en gelijkheid. Zij profiteren van het feit dat ze met deze programmering aanspraak kunnen maken op progressieve politiek terwijl ze in de praktijk hun onderdrukkende en kwetsende seksistische normen kunnen behouden. Degenen die een machtspositie hebben negeren of verontschuldigen de dagelijkse gevallen van aanranding en ondermijning; waardoor een omgeving ontstaat waarin het misbruiken van macht wordt geaccepteerd en medeplichtigheid aan serieuze, illegale gevallen van machtsmisbruik wordt goedgepraat of genegeerd.

Het ontslag van één redacteur van een groot tijdschrift lost het grotere en sluipende probleem niet op: een kunstwereld die oude, overgeleverde machtsstructuren in stand houdt ten koste van ethisch verantwoord gedrag. In de kunstwereld komt dit soort misbruik op grote en internationale schaal voor. Ons is het zwijgen opgelegd, wij zijn verbannen, gepolariseerd, weggezet als “overdreven” of ontoerekeningsvatbaar en bedreigd op de momenten dat we seksueel misbruik en emotionele mishandeling hebben aangekaart.

Wij zullen niet langer stil zijn.

Vanaf nu zullen wij iedereen die deze exploitatie doorzet of ons het zwijgen oplegt openbaar confronteren. Misbruik zal niet langer een geheim blijven, dat onderling gefluisterd wordt uit angst voor verbanning, professionele uitsluiting en represailles. Zodra wij enige vorm van machtsmisbruik zien, zullen wij luid en duidelijk spreken om te eisen dat instellingen en individuen onze klachten serieus nemen en om dit geweld openbaar te maken, onafhankelijk van het geslacht van de misbruiker.

We zullen de kleinerende opmerkingen, de losse handjes op onze lichamen, de bedreigingen en intimidaties die zich verhullen als flirt, of de stilte van ambitieuze collega’s niet langer negeren. We zullen het niet meer tolereren om beschaamd of niet geloofd te worden en we zullen de verwijten en beschuldigingen als we ons uitspreken niet langer accepteren. We zullen niet werken in ‘task forces’ om problemen op te lossen die tegen ons gepleegd wordt. Hieronder geven wij een definitie van seksuele intimidatie voor hen die zich machteloos voelen zodat ze naar een document kunnen verwijzen — zodat een veilige werkomgeving voor iedereen mogelijk is.

Wij, degenen die deze brief ondertekenen, roepen de kunstinstellingen, besturen en collega’s op om hun eigen rol te evalueren en de verschillende niveaus van seksuele ongelijkheid en misbruik onder de loep te nemen — en na te gaan hoe ze deze kwesties in de toekomst zullen behandelen.

Wij zijn nu met te veel mensen om het zwijgen opgelegd te krijgen, of genegeerd te worden.

Na alles wat we meegemaakt en gezien hebben, zou deze brief niet als een verrassing moeten komen.

#NOTSURPRISED
#NIETVERRAST
Instagram: @notsurprised2017
Twitter: @Not_Surprised1
Facebook: notsurprised2017

Deze brief is geschreven als eerbetoon aan de feministische kunsthistorica Linda Nochlin (1931-2017). Haar activisme, geest, en baanbrekende literatuur zijn een inspiratie voor ons werk.

Deze brief is een eerste stap in de openbaarheid. We zullen deze problemen blijven aankaarten als deel van een langer proces en we zullen volgende stappen zetten, aan de hand van de input die we naar aanleiding van deze brief krijgen.

Beeld: Jenny Holzer, Abuse of Power Comes As No Surprise (1982).
Foto: John Marchael. Courtesy: Jane Dickson. © Jenny Holzer, Artists Rights Society (ARS), New York.

DEFINITIE VAN SEKSUELE INTIMIDATIE

Seksuele intimidatie is een vorm van persoonlijk of institutioneel misbruik waarin seksueel gedrag wordt gebruikt om een andere persoon bang te maken, te controleren, vernederen, intimideren, pesten, kleineren, vernederen, of in verlegenheid te brengen.

Seksuele intimidatie kan tussen iedereen gebeuren, onafhankelijk van seksuele of gender oriëntatie.

Seksuele intimidatie staat zelden in verband met seksueel verlangen. Het is vaak het misbruiken van macht en hiërarchie, waarbij de misbruikers seksueel gedrag als een instrument of wapen gebruiken.

Het is roofzuchtig en manipulerend en wordt vaak gebruikt om de superioriteit of dominantie van een persoon over een andere te laten gelden.

Seksuele intimidatie is elk ongewenst gedrag van seksuele aard en kan allerlei vormen aannemen, waaronder onnodig, ongevraagd, of ongewenst fysiek contact; complimenteus of denigrerend commentaar; onwelkom commentaar over iemands fysieke voorkomen of kleding; commentaar over iemands seksuele oriëntatie of genderidentiteit; vragen stellen over iemands seksleven; onwelkome seksuele voorstellen maken, uitnodigingen en flirten; iemand ongemakkelijk doen voelen door het vertonen of delen van seksueel materiaal; persoonlijke cadeaus geven die onwelkom zijn; nafluiten, naroepen; achtervolgen; nastaren of besluipen.

Seksuele intimidatie gebeurt niet altijd in persoon. Het kan de vorm van e-mails, visuele beelden, social media, telefoon, SMS, of andere media aannemen. De misbruiker hoeft de eigen handelingen of woorden niet als seksuele intimidatie te herkennen of erkennen, terwijl het toch als intimidatie kan worden aangemerkt.

Het is mogelijk dat het slachtoffer van seksuele intimidatie de misbruiker goed kent, of dat ze elkaar pas hebben leren kennen. Het bepaalde gedrag kan één keer gebeuren, of meerdere keren over een lange periode. Het slachtoffer kan de misbruiker op het werk, in een sociale omgeving of door persoonlijke contacten zijn tegenkomen. Het slachtoffer kan een professionele of sociale relatie hebben met de aanrander. Het slachtoffer kan ogenschijnlijk akkoord zijn of lijken met de situatie (van seksuele intimidatie), en kan een relatie hebben, of lijken te hebben, tot de misbruiker.

Dit betekent niet dat het seksuele gedrag welkom of gevraagd was. Als het gedrag onwelkom, onuitgenodigd, of ongevraagd was, dan is het seksuele intimidatie (onafhankelijk van de omstandigheden van de ontmoeting, of soort van relatie). Slachtoffers zouden daarom nooit een reden hoeven te geven waarom zij weigeren mee te werken of participeren.

Seksuele intimidatie is zeer destructief voor het slachtoffer en kan ernstige psychologische schade veroorzaken. Als het op werk, op school of in een institutionele omgeving gebeurt, dan kan het schadelijk zijn voor je vermogen om goed te kunnen werken of concentreren en het kan de carrière, prestaties, en reputatie van het slachtoffer beschadigen. Iemands waarde tot hun seksualiteit verminderen ondermijnt hun professionele vaardigheden en bijdragen.

Het beschamen, beschuldigen, of verwerpen van de ervaringen van het slachtoffer (meestal door de mensen waarbij het slachtoffer hulp zoekt) draagt bij aan een cultuur van zwijgen en geheimhouding. Zo’n omgeving bevordert de instandhouding van het bestaande machtsmisbruik.

Seksuele intimidatie wordt vaak gebruikt door degenen met macht om dominantie en controle over ondergeschikten te laten gelden. Het kan daarom moeilijk en riskant zijn voor het slachtoffer van seksuele intimidatie om zich uit te spreken. Door de seksuele aard van dit soort van machtsmisbruik, is het uitspreken over misbruik vaak vermengd met schaamte of verlegenheid.

Het is mogelijk dat seksuele intimidatie of geweld, maanden- of jarenlang niet gemeld wordt, en slachtoffers kunnen het gevoel hebben dat ze niet naar buiten moeten treden uit angst voor represailles. Maar hoe lang geleden het misbruik ook plaatsvond: dat heeft geen enkele invloed op de geldigheid van de claim.